من هارلی خود را به خاطر یک کلاسیک بریتانیایی رها کردم و از هیچ چیز پشیمان نیستم

بالاخره انجامش دادم من بوربن را با چای عوض کردم، هارلی اسپورتستر آهنی 1200 خود را فروختم و موتورسیکلتی را که دو سال از آن به من می گفتی خریدم: Triumph Bonneville T120.

این طلاق هیچ درام و مزخرفی ندارد، زیرا من هارلی را دوست داشتم و دلم برایش تنگ شده است، اما راستش را بخواهید، از هیچ چیز پشیمان نیستم. به همین دلیل است.

من قصد دارم همه چیز را در مورد 1200 سی سی Bonneville T120 با مایع خنک کننده و مقایسه آن با هارلی از نظر مزایا و معایب به شما بگویم، اما ابتدا یک خلاصه سریع از وضعیت Sportster خود را شرح می دهم تا بدانید از کجا آمده ام:

تقریباً موفق شدم شماره Sportster خود را دقیقاً همانطور که می خواستم دریافت کنم:

• Screamin’ Eagle برای صدای کمی بیشتر اگزوز می کند، اما نه بیش از حد.
• برای راحتی بیشتر برای من، رو به جلو کنترل می کند.
• زین ژله ای هارلی دیویدسون بدلندر OEM تا بتوانم سواری طولانی تری داشته باشم.
• عنکبوت های مسافری (فروخته جداگانه) تا بتوانم زن را با خودم ببرم.
• کمک فنرهای عقب با سیستم تعلیق پیشرونده، بنابراین ما دائماً پایین نمی آییم … (و بله، به هر حال هنوز یک نقطه پایین است).

تنها کاری که باید انجام می شد سیستم تعلیق بهتر بود، فرمانی که برای نوع سواری من منطقی تر بود، و تعویض مخزن به مخزن گاز بزرگتر و عریض تر. همین است.

Sportster Iron 1200 هر بار که روی آن پا می گذاشت احساس خوبی داشت. فوق العاده به نظر می رسید، گشتاور زیادی ایجاد می کرد و کاراکتر مناسبی داشت. فقط نگرش و شخصیت زیادی به همراه داشت. این موتورسیکلتی بود که وقتی به اولین آپارتمانم نقل مکان کردم و اولین سگم را گرفتم خریدم. این موتورسیکلتی بود که سوارش شدم تا مرد خودم شوم.

پس چرا من این موتورسیکلت آمریکایی را که خیلی دوست داشتم به خاطر یک Triumph Bonneville T120 بریتانیا کنار گذاشتم؟ بیایید مقایسه کنیم و ببینیم.

نکته ای که در مورد Iron 1200 در مقابل Triumph Bonneville T120 وجود دارد این است که در نگاه اول آنها موتورسیکلت های بسیار متفاوتی هستند، اما من همچنان احساس می کنم که اگر یکی از این موتورسیکلت ها را دوست داشته باشید، به احتمال زیاد هر دو را دوست خواهید داشت. این یک رویکرد غیرمحبوب است، اما به من گوش کنید:

• اولین Sportster در سال 1957 منتشر شد. اولین Triumph Bonneville در سال 1959 منتشر شد.
• هر دو موتور سیکلت تعابیر مدرنی از پدربزرگ و مادربزرگ 70 ساله خود هستند.
• هر دو تقریباً 1200 سی سی هستند.
• هر دو تقریباً 70 فوت پوند گشتاور دارند.
• هر دو از نظر من کاملا زیبا هستند.
• هر دو دارای ارگونومی عمودی هستند.
• هر دو تناسب و پرداخت عالی دارند.
• هر دو برای افرادی طراحی شده‌اند که می‌خواهند قدرت را در اطراف شهر یا جاده‌های پشت سر بچرخانند، همراه با ظاهر قدیمی و الهام‌گرفته از دهه ۷۰.

برای دیدن؟ آنها اشتراکات زیادی دارند. اما تفاوت ها چگونه با هم مقایسه می شوند؟ بیایید تفاوت ها را مانند یک مسابقه بوکس قضاوت کنیم. کارت امتیازی خود را بیرون بیاورید و قضاوت کنید!

تحویل برق: وقتی Iron 1200 را فشار می‌دهید، می‌توانید از حالت سکون تقریباً خشن را احساس کنید. لذت دورهای پایین خام، تصفیه نشده و اعتیادآور است. از سوی دیگر، T120 نیز گشتاور زیادی تولید می‌کند، اما در کل محدوده دور، نرم‌تر و خطی‌تر است.

برخی از مردم شخصیت دوستانه تر T120 را در مقایسه با آمریکایی مبتذل ترجیح می دهند، اما من شخصاً قدرت تحویل نیرو را در هارلی کم ارزیابی می کنم.

هارلی: 1
پیروزی: 0

رانندگی در بزرگراه: با این حال، با برخورد به بزرگراه همه چیز تغییر می کند. به عنوان یک موتور سیکلت برهنه، آنها در بزرگراه ها هم عالی نیستند، اما T120 حدود 20 اسب بخار بیشتر از Sportster 1200 دارد، و این نشان می دهد. همچنین ممکن است متوجه شوید که T120 دارای دنده ششم است، اما مطمئناً متوجه خواهید شد که Sportster فقط دارای 5 دنده است. من این یکی را برای T120 نمره می دهم.

هارلی: 1
پیروزی: 1

ترمز: شاید به دلیل قدرت اضافی، T120 از کارخانه با ترمزهای دیسکی جلو دوگانه با ABS در مقایسه با ترمز تک دیسکی اسپورتستر و ABS اختیاری که مال من نداشت، از کارخانه می آید. دور قدرت ترمز به T120 می رسد.

هارلی: 1
پیروزی: 2

دستیاران سوارکار: اگر صحبت از کمک های سوارکار شد، T120 سواری با سیم است، بنابراین شما دو حالت سواری و کنترل کشش دارید. Iron 1200 من هیچ یک از این چیزها را نداشت، که عالی است زیرا چیزهای کمتری برای شکستن وجود دارد، تا زمانی که خراب شود زیرا در موقعیتی قرار می گیرید که آرزو می کنید آن را داشته باشید.

ما نمی توانیم مطمئن باشیم که آیا اجزای سازنده هرگز ما را خراب می کنند. ما همچنین نمی‌توانیم مطمئن باشیم که داشتن دستیاران سواری که بتوانیم روی آنها حساب کنیم برای نجات ما در صورت بروز مشکل کافی است یا خیر. به این دلایل من این دور را قرعه کشی می نامم.

هارلی: 2
پیروزی: 3

در دسترس بودن قطعات: چیزی که مطمئناً پیدا خواهید کرد این است که بسیاری از قطعات Sportster جدید و دست دوم با قیمت ارزان در دسترس هستند. من توانستم چند قطعه اصلی کارکرده هارلی دیویدسون پیدا کنم، مانند اگزوزهای Screamin’ Eagle و صندلی ژله ای ام، که احتمالاً یک سوم قیمت نو را برایم تمام می کند. با Bonneville T120، هر چیزی که برای فروش محلی خوب باشد معمولاً سر به فلک کشیده و به سرعت فروخته می شود. نکته آسان برای Sportster.

هارلی: 3
پیروزی: 3

وزن: هیچ کدام از این دو دوچرخه به خصوص سبک نیستند، وزن اسپورستر در حدود 200 کیلوگرم در مقایسه با 520 کیلوگرم برای Triumph است، اما علیرغم اندازه Sportster، لزوماً 30 کیلوگرم سنگین تر به نظر نمی رسد زیرا مرکز ثقل بسیار پایینی دارد. دور وزن برای من قرعه کشی است.

هارلی: 4
پیروزی: 4

تاخیر: و این ما را به تعلیق می رساند. من از آن یوتیوبرهای لزج متنفرم که فقط می گویند هر موتورسیکلت عالی است، بنابراین من این کار را نمی کنم. من کاملاً با شما صادق خواهم بود: سیستم تعلیق عقب هر دو دوچرخه بد است. دوره دور تعلیق مساوی است.

هارلی: 5
پیروزی: 5

هزینه های بیمه: در اینجا یک مورد کاملاً وحشی وجود دارد: شرکت های بیمه برای مارک هایی مانند هارلی دیویدسون و دوکاتی هزینه اضافی دریافت می کنند. وقتی صحبت از بیمه می شود، هزینه T120 من 600 دلار در سال کمتر از Iron 1200 است. هر سال به جای Iron 1200 T120 را بیمه می کنم، 600 دلار پس انداز می کنم.

آیا قرار است آن پول را پس انداز کنم؟ نه. آیا قرار است از این پول برای عیب یابی T120 در ویدیوهای بعدی استفاده کنم؟ مطلق. اما با این حال، نکته آسان، T120.

هارلی: 5
پیروزی: 6

نکته جانبی: تا کنون من این امتیاز را حدود 6-5 به نفع Bonneville می‌کنم، اما من تنها داور اینجا نیستم، بنابراین اگر امتیاز را حفظ کرده‌اید، نظر خود را بگذارید و به ما بگویید که کدام یک از این دو نماد در نظر شما برنده است.

می دانم که بسیار ذهنی خواهد بود. بعضی از بچه‌ها هستند که به دلایلی فقط به یک رزمناو فکر می‌کنند، بچه‌های دیگری هستند که به دلایلی شدیداً از رزمناو متنفرند… بنابراین من بسیار کنجکاو هستم که ببینم پاسخ‌ها چگونه است.

من شخصاً ارزش و جذابیت هر دو موتورسیکلت را می بینم. دو سال پیش من یک سری 9 ویدیویی ساختم تا بهترین موتورسیکلت رترو سایز متوسط ​​را پیدا کنم، Triumph Bonneville 865 خود را با Moto Guzzi V7 و Royal Enfield Interceptor 650 خود مقایسه کردم، و شما بچه ها مدام نظراتی را برای من گذاشتید و گفتید “به نظر می رسد که شما به یک T120 نیاز دارید!” و “فقط یک T120 بخر!” و بالاخره گوش دادم

و من دلم برای Sportster تنگ شده است، اما شاید 12ه دور این نبرد باید به در دسترس بودن برسد. واقعاً خرید یکی از این چیزها با قیمت مناسب چقدر آسان است؟

در دسترس بودن: من T120 را انتخاب کردم تا آن را امتحان کنم زیرا اغلب با قیمت خوبی در دسترس نیست. من Sportster را فروختم زیرا همیشه 1.8 میلیون Sportster مقرون به صرفه برای فروش در هر زمان وجود دارد. شما همیشه می توانید یک Sportster بخرید، و من مطمئنا این کار را خواهم کرد.

بنابراین امتیاز نهایی من در پایان 12 راند متاسفانه این است:

هارلی: 6
پیروزی: 6

و من از آن متنفرم زیرا دوست ندارم آن غده های چاق چاق به شما بگویند “هر موتورسیکلت عالی است!” و “با هیچ موتورسیکلتی نمی توانید اشتباه کنید!” زیرا آن‌ها آنقدر می‌ترسند که به کسی توهین کنند تا بگویند واقعاً چه احساسی دارد… پس اجازه دهید به شما بگویم واقعاً چه احساسی دارم.

خوب، شما قبلاً می دانید! من Triumph Bonneville T120 را انتخاب کردم.

جدای از مشخصات و قطعات ارزان قیمت، T120 تقریباً همه چیزهایی را دارد که من در مورد Sportster Iron 1200 خود دوست دارم. T120 همچنین چیزهای سرگرم کننده بیشتری را به من می دهد، مانند ترمزهای بهتر، ABS، کنترل کشش، دستگیره های گرم شونده، ترمزهای دو دیسکی، کمی گشتاور بیشتر، اسب بخار بسیار بیشتر، خنک کننده مایع.

بله، شما می توانید کاملاً یک Sportster را سفارشی کنید و آن را هر طور که می خواهید بسازید، اما هرگز نمی توانید تعداد زیادی از آن چیزها را با مبلغ معقول به یک Sportster اضافه کنید. در خارج از جعبه، Triumph Bonneville T120 به سادگی یک موتور سیکلت کامل تر و کامل تر است.

اما به یاد داشته باشید: Triumph Bonneville T120 نیز یک موتور سیکلت کامل نیست. این دو نقص شرم آور دارد که ما حتما آنها را اصلاح خواهیم کرد، بنابراین اگر می خواهید آن را ببینید، Subscribe را بزنید.

ممنون که تماشا کردید، و ایمن رانندگی کنید، اما لذت ببرید.

آدریان